Komentarz na 23. Niedzielę Zwykłą Roku A analizuje trzy teksty liturgiczne w oparciu o przekłady z języków oryginalnych: proroctwo Ezechiela o “stróżu” ostrzegającym grzesznika (Ez 33,7-9), Psalm wzywający do posłusznego serca, oraz słowa Pawła o miłości jako niespłacalnym długu wobec bliźniego (Rz 13,8-10). Egzegeza odwołuje się do tradycji patrystycznej (św. Augustyn, św. Jan Chryzostom) i pokazuje niuanse semantyczne gubione w standardowych polskich przekładach.

Jeremiasz zarzuca Bogu, że go “uwiódł” – używając czasownika פתה (patah), stosowanego w Prawie na oznaczenie uwiedzenia kobiety. To krzyk człowieka pociągniętego do posłuszeństwa siłą, której nie mógł się oprzeć, a “ogień zamknięty w kościach” staje się obrazem nieodpartej mocy powołania prorockiego. Komentarz przywołuje interpretacje Orygenesa i św. Hieronima, łącząc dramat Jeremiasza z późniejszym wyznaniem św. Pawła: “biada mi, gdybym nie głosił”.

Eliakim, klucz domu Dawida i wyznanie Piotra pod Cezareą Filipową — komentarze biblijne na 21. Niedzielę Zwykłą roku A z egzegezą patrystyczną (Hieronim, Augustyn, Chryzostom) i analizą hebrajskich oraz greckich terminów.