Amos – trzeci spośród Proroków Mniejszych Starego Testamentu, pasterz z Tekoa w Królestwie Południowym, powołany przez Boga w VIII w. przed Chr. do misji prorockiej w Królestwie Północnym. Artykuł omawia życie i epokę proroka, strukturę i walory literackie jego księgi, zagadnienie autorstwa oraz nauczanie religijne Amosa, w tym jego czysty monoteizm, krytykę formalizmu kultycznego i zapowiedź sądu Bożego nad Izraelem.

Agabus – prorok nowotestamentowy, mieszkaniec Jerozolimy, zaliczany do 72 uczniów (Łk 10,1). Przepowiedział głód za Klaudiusza (45 r.) oraz uwięzienie św. Pawła (Dz 21,10–11).

Adam – pierwszy człowiek i ojciec rodzaju ludzkiego według Pisma Świętego. Hasło omawia etymologię hebr. adam, dwie narracje stwórcze Rdz 1–2 oraz teologię Pawłową „ostatniego Adama”.

Absalom – syn Dawida, symbol ambicji i buntu. Historia zabójstwa Amnona, spisku przeciw ojcu i tragicznej śmierci w lesie.

Abraham – Patriarcha i ojciec wiary. Życie, powołanie, próba ofiarowania Izaaka oraz znaczenie Abrahama w ST, NT i tradycji żydowskiej.

Abel – drugi syn Adama, pasterz i pierwszy męczennik. Jego ofiara, śmierć z rąk Kaina i rola jako figury Chrystusa.

Aaron – brat Mojżesza i pierwszy Arcykapłan Starego Prawa. Życiorys, rola w dziesięciu plagach egipskich, ustanowienie kapłaństwa aaronowego.

Abdiasz – czwarty i najkrótszy prorok mniejszy Starego Testamentu. Jego przepowiednia dotyczy zagłady Edomu i czasów mesjańskich.