Właśnie paniczny strach przed tradycyjną katolicką Mszą przebija przez każdą linijkę tego tekstu. Przejawia się to między innymi niebywałą ilością kłamstw, przeinaczeń i błędów jakich się autor dopuszcza. Ich rodzaj wskazuje wyraźnie, że nie są to przypadkowe pomyłki, ale elementy celowej manipulacji. Po pierwsze bowiem autor usiłuje zmarginalizować tradycjonalistów. Już w pierwszym zdaniu nazywa ich "nielicznymi". Następnie utożsamia tradycjonalistów ze schizmatykami i sugeruje, że wszyscy oni negują Sobór Watykański II. W następnej kolejności totalnie fałszuje rzeczywistość, pisząc, że wszystkich tradycjonalistów jest na świecie 300 000, kapłanów zaś 450, z czego połowa w FSSPX. Są to wyssane z palca brednie i kłamstwa! FSSPX ma ponad 500 kapłanów i milion wiernych. Administratura apostolska Św. Jana Maria Vianneya z Campos w Brazylii, kierowana przez biskupa Ferdynanda Rifana liczy 30 kapłanów i oficjalnie 30 000 wiernych (sympatyków ma znacznie więcej). Ponad dwustu księży ma Bractwo Świętego Piotra, Instytut Chrystusa Króla pięćdziesięciu, młodziutki Instytut Dobrego Pasterza kilkunastu, mniej znane zgromadzenia ( a jest ich kilkadziesiąt) od kilku do kilkudziesięciu. Jest więc na świecie co najmniej tysiąc tradycyjnych kapłanów katolickich (nie licząc sedewakantystów). Liczbę wiernych trudno oszacować, jednak na pewno nie przesadzę określając ją sumarycznie (FSSPX + Ecclesia Dei) na dwa miliony. Do tego dochodzi dużo większa grupa wiernych, która uczęszczałaby na Mszę Trydencką, gdyby nie wiązało się to z kilkugodzinną wyprawą. 

Ilość to jednak mały pikuś. Kielecki ksiądz w żywe oczy kłamie twierdząc, że FSSPX uważa nową Mszę za nieważną. Artykuł wskazuje na to, ze w zjawisku tradycjonalizmu orientuje się nieźle, nie może więc nie wiedzieć, że za wyznawanie poglądu o nieważności nowej Mszy wiadomy Arcybiskup wyrzucał z seminarium. Wszystkich kłamstw tego tekstu wyliczać nie sposób, wspomnę jeszcze o najgrubszym, które zacytuję in extenso, na pohybel kłamcy: Nie wolno zapominać, że obrzędy Mszy św. w ujęciu Mszału Pawła VI są zasadniczo tożsame z tymi, jakie relacjonuje św. Justyn (I Apologia, rozdz. 67) oraz Ordo Romanus I (VII w.). "Pierwotna norma ojców", o której pisał Pius V, sięga co najwyżej wieków średnich, a nie epoki patrystycznej - do której odwołuje się Sobór Watykański II. Nie jestem teologiem, ani historykiem Kościoła, nie będę więc zbijał tego kłamstwa na gruncie tych nauk, ale posłużę sie narzędziem z mojego podwórka - z antropologii kultury. Jak wiemy są Kościoły schizmatyckie na Wschodzie, które od jedności z Rzymem i Carogrodem odeszły już w piątym wieku po narodzinach Chrysta Pana. Kościoły te: ormiański, syryjski, asyryjski, malabarski, koptyjski i etiopski używają Liturgij bez zrównania bliższych Nadzwyczajnej niżeli Zwyczajnej formie Rytu Rzymskiego. Wspomnę tylko najważniejsze podobieństwa: orientacja ku Panu, wyraźnie oddzielona rola kleru i laikatu w liturgii, wybitnie ofiarniczy charakter tejże, liczne odwołania do Najśw. Maryji Panny i Świętych, użycie języka niepospolitego. Dowodzi to niezbicie, że taki model Mszy ukształtował sie przed piatym stuleciem.

Myślę, że tyle wystarczy, aby wywody księdza Mariana Królikowskiego wyrzucić do kosza, a jego kaplicę omijać szerokim łukiem.